A może ptaki skrzeczą nad ziemią z lęku wysokości, a nie przyjemności ?  Czy to nie jest tak, że najbardziej nieszczęśliwi ludzie wyglądają na usatysfakcjonowanych z życia? Mieliście kiedyś znajomych, którzy zawsze odznaczali się niepoprawnym optymizmem? Zawsze i wszędzie byli w stanie poprawić atmosferę sytuacji,tak aby inni czuli się komfortowo. Dlaczego? Może dlatego, aby zasłużyć na uwagę i odrobinę uznania, spróbować uzależnić innych ludzi od siebie. Nie mam tutaj na myśli głębokich problemów psychicznych lecz raczej ich podstawę, której źródłem jest problem z postrzeganiem siebie jako wartościowego człowieka. Z punktu widzenia takiego człowieka, udawanie przeciwstawnej osoby jest jedyną szansą na kontakt z ludźmi. Z pozoru "popularni" ludzie nie zdają sobie sprawy ze swoich nieświadomych problemów. Wszystko wychodzi na jaw, w czterech ścianach , sam na sam ze swoimi właściwymi przekonaniami, ukrytymi pod maską pospolitości. Albo i nie- równie dobrze, może wtedy żyć kolejnym planem na zdobycie coraz to większej publiki. Co się dzieje, gdy zabraknie ludzi z otoczenia takiej osoby? Osób, które manipulowały każdą jego myślą i poglądami. Otóż, okazuje się że taka osoba nie istnieje bez innych. Jej osobowość ogranicza się do odbicia lustrzanego w oczach innych, dlatego też nie jest on stworzony do samotnego cierpienia. Alienacja kończy się silną depresją, albo nawet samobójstwem. A co byłoby jego powodem? Silne więzi społeczne, brak swojej tożsamości.
Niemniej jednak, nie sądzę że ptaki wrzeszczą z lęku wysokości. Myślę, że umiejętność daje poczucie wolności jaką człowiek nie posiada. Na niebie nie ma żadnych świateł, panów policjantów, czy też innych drogowskazów, które nakazują jakiekolwiek zasady. A pomimo to - nie panuje tam chaos. Wszystko opiera się na prawach natury i kulturze osobistej, nawet ptaki potrafią okazywać sobie szacunek. Tak ! mogłabym być ptakiem ;> ale jednak w pierwotnej wersji..chcę stać się lwem, takim z ogromnym kolorowym pióropuszem !


Gentlemani jeszcze istnieją ! Bless ya ! ;>>